W związku z powyższym producen podejrzewał, że prawdziwą przyczyną awarii są błedy podczas klejenia połączeń. Mufy przeciętu na pół i wyznaczonych miejscach oceniono jakość klejenia.

Na poniższym zdjęciu widoczny jest brak ukosowania krawędzi prawej rury co jest niezgodne z wymaganiami producenta rur opisanymi w instrukcji klejenia.

Na poniższym zdjęciu widoczny jest brak warstwy kleju jest na całej głębokości wsunięcia rury w mufę, co w zasadzie jest źródłem nieszczelności. Ukosowanie końca rury było wykonane, ale nie położono wystarczającej warstwy kleju.

Na poniższym zdjęciu widoczny jest brak warstwy kleju jest na około ¾ głębokości wsunięcia rury w mufę. Ukosowanie końca rury było wykonane, ale nie położono wystarczającej warstwy kleju.

Na poniższych zdjęciach przedstawiono fragmenty złącza pokazujące brak kleju na głębokości kilku milimetrów. Wyraźnie widoczna jest błyszcząca, bez zarysowania, powierzchnia rury, co jest dowodem na brak ingerencji autora w złącze klejone podczas wykonywania badań. 

W celu pokazania jak wygląda obraz mikroskopowy prawidłowo wykonanego złącza wykonano badanie innej kształtki. Widać wyraźnie cienką linię ciemniejszą od sąsiednich fragmentów. Jest to właśnie warstwa kleju nałożona w prawidłowy sposób.

The post Co mogło pójść źle cz.II appeared first on Jerzy Nawrocki.

Niektóre topowe firmy produkujące uszczelki dodają jednak pewne użyteczne dane. Pokazują one mniej więcej jak uszczelka będzie się zachowywać podczas montażu i pracy. Te części informacji nie są obligatoryjne. Niektórzy projektanci z tych danych korzystają ale nie ma tu gwarancji, że np. inspektor odbierający instalację i obliczenia się z takim podejściem zgodzi.

Powiedzmy, że dla zakładanej klasy L 0,001. Wartość „y” odczytujemy, w tym konkretnym wypadku, jako przecięcie krzywej z kolejną wyższą klasą szczelności – L 0,0001. I tu będzie to y = 6 MPa. Podobnie postępujemy ze współczynnikiem „m”, co da 11MPa. To są bardzo małe wartości.

Normy europejskie mają zupełnie inne podejście do sposobu liczenia uszczelki i połączenia kołnierzowego.

Wykresy i dane tabelaryczne do nich są tylko informacyjne. Użycie tych danych wymaga dużo wiedzy i ostrożności.

The post Połączenia kołnierzowe wg ASME BPVC VIII-1 z poziomem szczelności appeared first on Jerzy Nawrocki.

Do 2013 roku naprężenia Sh i Sc nie były niczym ograniczane zgodniez poniższą zaleznoscią:

Od 2014 roku Sh i Sc nie może być większe niż 20 ksi / 138 MPa. To drobne ograniczenie od góry powoduje, że gdy aktualizujemy stare obliczenia z materiałem wysokowytrzymałeym (duplex na przykład ), to nagle mogą one przestać wychodzić.

The post Drobna zmiana ale ważna w ASME B31.3 appeared first on Jerzy Nawrocki.

W rzeczywistości nie zbliżamy się do tych wartości. Staramy się trzymać 60-70% Sh. Wynika to z tego, że naprężenia trwałe należą do naprężeń podstawowych (ang. primary stress). Ich oddziaływanie jest trwałe więc ewentualne błędy w montażu są nie do naprawienia. Dodatkowo przekroczenie granicy plastyczności przez obciążenia trwałe jest nie do zatrzymania z powodu zjawiska dodatniego sprzężenia zwrotnego.

Druga znacznie ważniejsza sprawa to zjawisko podnoszenia podpór na skutek rozszerzenie temperatury. Jeżeli mamy na przykład 90% naprężeń stałych, to jest zdecydowanie z dużo. Trzeba mieć świadomość, że jeżeli podpora F03 jest podnoszona od temperatury (tutaj T3), to jest wtedy wyłączana dla GR+Max (P3). W takiej sytuacji mamy zwiększone naprężenia trwałe.

The post Jak interpretować naprężenia trwałe appeared first on Jerzy Nawrocki.

Cztery tryby pracy     

Elementy rurociągowe mogą pracować w czterech trybach pracy oznaczonych literą od A do D. Tryb A (normal) jest zwykłym trybem pracy, w którym system ma pracować w pełnym zakresie. Typowym naprężeniem obliczeniowym jest S_H. Tryb B (upset) oznacza sytuację odbiegającą od normy, którą rurociąg musi wytrzymać bez konieczności jego naprawy. Obciążeniem w tym trybie oprócz typowego dla trybu A jest bazowe trzęsienie ziemi. Typowym naprężeniem obliczeniowych jest 1,2 S_H. W trybie C (emergency) mammy do czynienia z sytuacją awaryjną po wystąpieniu, której rurociąg wymaga inspekcji z powodu widocznych dużych odkształceń. W tym scenariuszu jednak rurociąg pozostaje w całości. Co do kombinacji obciążenia, to w tym przypadku można spodziewać się wyjątkowo silnych trzęsień ziemi. Typowym naprężeniem obliczeniowychm jest 1,8 S_H. W ostatnim trybie pracy (faulted) rurociąg jest w stanie całkowitej awarii, choć wymaganym poziomem jest by pozostał mniej lub bardziej w całości. Chodzi o to by zniszczenie rurociągu i jego rozpad nie doprowadził do kaskadowego powiększania się rozmiarów awarii. Możliwą kombinacją obciążenia jest uderzenie rakietowe, akt terroryzmu czy upadek samolotu.  Typowym naprężeniem obliczeniowych jest 2,4 S_H.        

Klasy komponentów     

          Norma dzieli wszystkie elementy rurociągowe na poniższe klasy: klasa 1 skonstruowane zgodnie z zasadami podrozdziału NB, klasa 2 zgodnie z NC, klasa 3 zgodnie z ND, klasa MC (metalowe zbiorniki bezpieczeństwa) zgodnie z NE, klasa CS (główne konstrukcje wsporcze) zgodnie z NG. Dział NF zawiera zasady konstrukcji podpór i dział NF opisuje zasady dla konstrukcji wewnętrznych.

Należy zadać pytanie, czym są elementy klasy od 1 do 3 i jak się je klasyfikuje? Jest to zadaniem działu bezpieczeństwa. Klasa 1 obejmie wszystkie układy (aparaty i rurociągi), których awaria może doprowadzić do najpoważniejszych skutków. Z reguły są rurociągi pary pierwotnej od reaktora do turbiny i główny system chłodzenia. Klasa 2 obejmuje pozostałe układu głównej technologii. Klasa 3 z reguły dotyczy systemy wspomagające takie jak układy tryskaczowe, sprężonego powietrza, zalania i oczyszczania wody. Wszystkie pozostałem systemu rurociągowe nieobjęte wyżej wymienionymi klasami są bezklasowe i mogą być projektowane na bazie kodów innych niż nuklearne, na przykład z godziny B31. Przykładem mogą być instalacje budynkowe jak wody lodowej do klimatyzacji. 

Typowe obciążenia

          Projektowanie elementu ciśnieniowego rozpoczyna się od przeglądu możliwych obciążeń występujących w miejscu budowy systemu. Do typowych, które trzeba w pierwszej kolejności wziąć pod uwagę należą:

• Ciśnienie wewnętrzne i zewnętrzne;
• Obciążenia udarowe występujące sporadycznie
• Szybko zmieniające się ciśnienia;
• Ciężar w warunkach pracy lub testów
• Obciążenia wiatrem, obciążenia śniegiem, drgania i obciążenia trzęsieniami ziemi
• Reakcje na podporach
• Wpływ temperatury

Ciśnienie obliczeniowe

          Parametr ten jest określony, jako nie mniejszy niż maksymalna różnica ciśnienia między wnętrzem i zewnętrzem rurociągu lub między dowolnymi jego zamkniętymi obszarami, która występuje przy najcięższych obciążeniach w zakresie tryby pracy A (service limit A). Ciśnienie projektowe musi obejmować dodatki na skoki ciśnienia, błędy układu sterowania i efekty konfiguracji systemu, takie jak ciśnienie statyczne. Warto zauważyć, że w takiej definicji ciśnienia obliczeniowego ujęte są skoki jego wartości, które w innych przypadkach były by w zakresie obciążeń sporadycznych (occasional).

          Ciśnienie obliczeniowe trzeba używać podczas obliczeń według paragrafów NB-3221, NB-3227.1, NB-3227.2, NB-3227.4, NB-3228.1, NB-3228.2 i NB-3231. Określone ciśnienie robocze w odpowiednim czasie należy używać w obliczeniach wykonanych NB-3222, NB-3228.3 i NB-3232.

Temperatura obliczeniowa

          Temperatura projektowa lub obliczeniowa nie może być niższa niż oczekiwana maksymalna średnia temperatura metalu na całej grubości rozważanej części, dla której określono limity serwisowe poziomu A. Jeśli element jest podgrzewany lokalnie na przykład indukcyjnie lub przez wewnętrzne generowanie ciepła, skutek takiego dopływu ciepła należy uwzględnić przy ustalaniu temperatury projektowej. Temperatura projektowa musi uwzględniać błędy układu sterowania i skutki konfiguracji systemu.

Temperaturę obliczeniową należy stosować w obliczeniach łącznie z ciśnieniem obliczeniowym i obciążeniami mechanicznymi. Rzeczywista temperatura metalu w rozpatrywanym punkcie powinna być stosowana we wszystkich obliczeniach, w których wymagane jest użycie określonego ciśnienia roboczego.

The post Rurociągi w technice nuklearnej – słowniczek pojęć cz I appeared first on Jerzy Nawrocki.

Tutaj zostało już tylko zbrojenie z uszczelki. Grafit znikł zupełnie.

Grafit musi być jak najmniej zanieczyszczony siarką i fosforem. Jak badać czystość grafitu ? Mówi o tym norma EN 14772 Flanges and their connections — Quality assurance control and testing of gaskets in accordance with EN 1514 and EN 12560 series standards.

The post Czystość grafitu a szczelność połączenia kołnierzowego appeared first on Jerzy Nawrocki.

The post Punkt rozładunku bardzo łatwopalnej cieczy appeared first on Jerzy Nawrocki.

Ten projekt jest w trakcie spawania ale taka symulacja nie była wtedy zrobiona. Były za to tylko szacunki w/g DNV.

To jest model

To są wyniki prędkości z symulacji mechaniki płynów

I potem wyniki z mechaniki płynów były danymi do symulacji naprężenia

The post Naprężenie w rurociągu przy opływie powietrza appeared first on Jerzy Nawrocki.